استفاده از شاخص تورنکوییست برای ارزیابی تغییرات بهره‌وری کل عوامل تولید(مطالعه ی موردی: بخش صنعت و معدن)

نوع مقاله: علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار دانشکده ی فنی و مهندسی دانشگاه شاهد

2 کارشناس ارشد مدیریت، پژوهشگر معاونت برنامه‌ریزی و امور اقتصادی وزارت بازرگانی

3 کارشناس مهندسی صنایع

چکیده

      مطابق با برنامه ی چهارم توسعه، کلیه ی بخش‌های اقتصادی کشور مکلّفند تا بخشی از رشد تولید ناخالص داخلی کل کشور را در طول برنامه ی‌ چهارم توسعه از محل بهره‌وری کل عوامل تولید تأمین کنند. بر این اساس، سهم رشد بهره‌وری کل عوامل بخش صنعت و معدن از رشد تولید بخش‌ها و تولید ناخالص داخلی به میزان 1/39 درصد پیش‌بینی شده است که از این میزان، پیش‌بینی روند رشد سالانه‌ی بهره‌وری عوامل کل این بخش 4/4 درصد می‌باشد. در این مقاله به‌دنبال پاسخ به این سؤالات هستیم که آیا رشد TFP در بخش صنعت و معدن، در مسیر تحقق اهداف برنامه‌ی چهارم توسعه است؟آیا می‌توان این بخش را به عنوان یک بخش کارا قلمداد کرد؟ هم‌چنین رشد بهر‌وری در این بخش به‌ چه ‌صورت است؟ بنابراین برای پاسخ به این سؤالات با استفاده از مدل‌های برنامه‌ریزی خطی و بهره‌گیری از روش‌های ناپارامتری و مشخصاً شاخص تورنکوییست[1]، تغییرات رشد بهره‌وری کل عوامل بخش صنعت و معدن طی دوره ی 1370-1385 مورد بررسی قرار ‌گرفته است. نتایج حاکی از آن است که بهره‌وری عوامل تولید در بخش صنعت و معدن به طور متوسط سالانه با رشدی معادل 8/0 درصد روبه روست که با اهداف مندرج در برنامه ی چهارم (4/4 درصد)  فاصله ی زیادی دارد.



1-Tornqvist Index

کلیدواژه‌ها